Wetenschapscommunicatie wordt steeds vaker benaderd als een vertaalpraktijk die vormen van contact mogelijk maakt die anders onmogelijk zouden zijn — niet alleen tussen talen, maar ook tussen verschillende publieken, denkkaders en instituties. Toch is er nog te weinig aandacht voor de vraag hoe wetenschappelijke kennis begrijpelijk, relevant en bruikbaar wordt gemaakt voor én door mensen buiten de academische wereld. Deze lezing verkent science translation cultures in Vlaanderen en Nederland, twee regio’s die dezelfde taal delen maar verschillen in hun beleid, mediaomgeving en organisatie van wetenschapscommunicatie. Zo laat de lezing zien dat ‘het vertalen van wetenschap’ veel meer is dan het vulgariseren van wetenschappelijke informatie: wetenschapscommunicatie wordt gevormd door culturele factoren, taalverhoudingen, institutionele contexten en de keuzes van wetenschapscommunicatoren zelf.
Presentatie en moderatie: Julie De Smedt - wetenschapscommunicator
Voertaal: Nederlands